Het meisje met de verhalen
Ik ben opgegroeid met verhalen. Boeken werden gepassioneerd voorgelezen, verhalen werden verzonnen en opgeschreven. Lezen moest leuk zijn – verhalen geliefd. En zo was het bijna onvermijdelijk dat ook ik begon te schrijven — gewoon in een kladblok met een vulpen.
Tel daarbij het eindeloos terugkijken van de Indiana Jones-films op, samen met familietijd voor de archeologische opgravingen van Time Team, en je begrijpt waar ik mijn vrije tijd mee vulde. De verhalen maakte ik nooit af, maar de passie verdween nooit.
De liefde voor geschiedenis
Hoewel ik geschiedenis altijd al leuk vond, waren het de lessen van mevr. Thijssen die er echt een passie van maakten. Ik werd dat kind dat halverwege het schooljaar het lesboek al uit had en in de pauze het lokaal binnen mocht lopen om te luisteren naar de nieuwste ontdekkingen rondom de piramide van Cheops.
Het was de tijd waarin de bibliotheek nog écht de bibliotheek was — met een ronkende kopieermachine die ‘een kwartje’ vroeg voor een zwart-witkopie — waar ik me onderdompelde in het leven van Alexander de Grote.
Dolfijnentrainer of archeoloog ben ik uiteindelijk niet geworden. Ook geen geschiedenisdocent. Wel vervolgde ik mijn opleiding aan de Theologische Hogeschool.
Het ontstaan van Kompas Avonturen
Uiteindelijk ging ik de zorg in en bleven de herinneringen vooral herinneringen. Tot ik in 2023 op zoek ging naar leuk materiaal om samen met mijn oudste zoon in de Bijbel te duiken.
Online vond ik brievenpost, maar vaak in het Engels of opgezet als losse brieven zonder echt avontuur eromheen. En toen ontstond het idee.
Met de hand schreef ik de eerste brief. Zonder enig idee hoe de tweede eruit zou zien. Maar voor ik het wist had mijn zoon een hele map vol brieven van ‘avonturier Jack’. Toen ik de laatste brief schreef, besefte ik iets bijzonders: dit was het eerste project dat ik ooit écht had afgemaakt.
En nu… nu ben jij hier. Welkom bij Kompas Avonturen 🧭
– Laura –